Hasło Festiwalu: Jesteśmy w Czarnej…

Pięć dni festiwalowych zostało wypełnione prezentacjami spektakli dla każdego odbiorcy. W programie nie zabrakło propozycji dla GENERACJI (rodziców, opiekunów i towarzyszącej im młodszej młodzieży), jak dla miłośników teatru lalek dla dorosłych. Poza sceną odbywały się również prowadzone przez Marcelinę Widz i Adama Karola Drozdowskiego warsztaty ”Krytyk teatralny”, które były dedykowane wszystkim osobom zainteresowanym poznaniem praktycznych tajników pracy tych, którzy analizują twórcze działa. W efekcie ich dyskusji i współpracy codziennie w trakcie trwania Festiwalu ukazywał się kolejny numer ANIMO Magazine. Dziś stanowi on jedno ze źródeł wiedzy o tym wydarzeniu.

Hasło Festiwalu:

Pięć dni festiwalowych zostało wypełnione prezentacjami spektakli dla każdego odbiorcy. W programie nie zabrakło propozycji dla GENERACJI (rodziców, opiekunów i towarzyszącej im młodszej młodzieży), jak dla miłośników teatru lalek dla dorosłych. Poza sceną odbywały się również prowadzone przez Marcelinę Widz i Adama Karola Drozdowskiego warsztaty ”Krytyk teatralny”, które były dedykowane wszystkim osobom zainteresowanym poznaniem praktycznych tajników pracy tych, którzy analizują twórcze działa. W efekcie ich dyskusji i współpracy codziennie w trakcie trwania Festiwalu ukazywał się kolejny numer ANIMO Magazine. Dziś stanowi on jedno ze źródeł wiedzy o tym wydarzeniu.

Hasło Festiwalu:

Pięć dni festiwalowych zostało wypełnione prezentacjami spektakli dla każdego odbiorcy. W programie nie zabrakło propozycji dla GENERACJI (rodziców, opiekunów i towarzyszącej im młodszej młodzieży), jak dla miłośników teatru lalek dla dorosłych. Poza sceną odbywały się również prowadzone przez Marcelinę Widz i Adama Karola Drozdowskiego warsztaty ”Krytyk teatralny”, które były dedykowane wszystkim osobom zainteresowanym poznaniem praktycznych tajników pracy tych, którzy analizują twórcze działa. W efekcie ich dyskusji i współpracy codziennie w trakcie trwania Festiwalu ukazywał się kolejny numer ANIMO Magazine. Dziś stanowi on jedno ze źródeł wiedzy o tym wydarzeniu.

Hasło Festiwalu: ANIMO will be Continuum. Odczarujmy ten odhumanizowany Świat

Pięć dni festiwalowych zostało wypełnione prezentacjami spektakli dla każdego odbiorcy. W programie nie zabrakło propozycji dla GENERACJI (rodziców, opiekunów i towarzyszącej im młodszej młodzieży), jak dla miłośników teatru lalek dla dorosłych. Poza sceną odbywały się również prowadzone przez Marcelinę Widz i Adama Karola Drozdowskiego warsztaty ”Krytyk teatralny”, które były dedykowane wszystkim osobom zainteresowanym poznaniem praktycznych tajników pracy tych, którzy analizują twórcze działa. W efekcie ich dyskusji i współpracy codziennie w trakcie trwania Festiwalu ukazywał się kolejny numer ANIMO Magazine. Dziś stanowi on jedno ze źródeł wiedzy o tym wydarzeniu.

Hasło Festiwalu:

Hasło Festiwalu: A mimo to Animo

Hasło Festiwalu:

Pobierz materiały promocyjne.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu:

Pobierz materiały promocyjne.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu:

Pobierz materiały promocyjne.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu:

Pobierz materiały promocyjne.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu: Dziesięć lat dialogu w sztuce

Pobierz materiały promocyjne.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu: Rich the cross the limits

Pobierz materiały promocyjne.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu: Touch your vision

Pobierz plakat festiwalu.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu: Your choice

Pobierz program festiwalu.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu: Follow us

Święto sztuki animacji obchodzono hucznie. Dziesiątą, jubileuszową edycję Festiwalu otworzyła parada szczudlarzy. Przez miasto przetoczyła się fala artystów i mieszkańców, która rozlała się wokół Muzeum Zamkowego w Kwidzynie i Teatru Kwidzyńskiego Centrum Kultury. Hasło Festiwalu znalazło odzwierciedlenie w rzeczywistości – nikt nie spodziewał się takiej skali uczestnictwa, a to był dopiero początek. Podczas wydarzenia pojawiły się prezentacje państw z Grupy Wyszehradzkiej oraz działania oparte na współpracy polsko-niemieckiej.

Pobierz materiał promocyjne.

Pobierz gazetę festiwalową.

Hasło Festiwalu: We are puppets

Giganci – 17 zespołów z 9 krajów w Kwidzynie. Tak wyglądał program wydarzenia w 2010 r., które zaczęło być postrzegane jako „silny i ogromny duchem Festiwal”. Poza spektaklami można było obejrzeć wystawę, filmy animowane dla dorosłych oraz wziąć udział w warsztatach dziennikarskich. Równocześnie zaczęła ukazywać się gazeta festiwalowa, wokół której skupił się Młody Ruch Krytyczny. W ocenie publiczności był to Festiwal „wymagający, ale dający wiele przyjemności”.

Pobierz materiał promocyjne.

Hasło Festiwalu: Puppets now

To bardzo ważna edycja Festiwalu. W oparciu o dotychczasowe doświadczenie i obserwacje krystalizuje się idea Festiwalu, a twórcy doprowadzają do uchwalenie Konstytucji. Złożą się na nią cztery hasła: równość w kulturze, na prowincji nieprowincjonalnie, sztuka animacji, (nie)zależność. Festiwal ma stanowić manifest potrzeby upowszechnienia kultury bez względu na wielkość miejscowości i wbrew stereotypom i pokazywać, że na prowincji jest możliwa obecność różnych obszarów sztuki niezależnej, która z drugiej strony pozostaje zależna od widza i mecenatu. W programie wydarzenia pojawiają się po raz pierwszy nurty festiwalowe: prezentacje, generacje, animacje i W.

Pobierz materiał promocyjne.

Pobierz recenzje festiwalu.

Hasło Festiwalu: Widać nas!

Na bilbordach, w kontenerze, na dużej scenie Kwidzyńskiego Centrum Kultury czy w salach Muzeum Zamkowego w Kwidzynie – w każdym z tych miejsc był obecny Festiwal w 2008 r. Tym razem wejście w miasto miało znacznie szerszy zasięg. W programie Festiwalu pojawiło się więcej spektakli, jak i wydarzeń towarzyszących. Wśród nich nie zabrakło nawet propozycji teatralnych studentów z Akademii Teatralnej z Białegostoku. Przez kilka dni miasto tętniło innym rytmem. Organizatorzy zadbali też promocję Kwidzyna oraz dziedzictwa kulturowego województwa pomorskiego organizując wycieczki dla artystów festiwalowych do Malborka czy nad morze.

Pobierz materiał promocyjne.

Hasło Festiwalu: Małe kręgi na rzece

Z biegiem lat popularność Festiwalu rośnie. W odróżnieniu od wcześniejszych edycji, na które specjalnie zapraszano artystów do Kwidzyna, grup zainteresowanych udziałem w wydarzeniu jest coraz więcej. Scena Lalkowa postanawia zrezygnować z pokazywania własnych spektakli. Mimo to klimat pozostaje ten sam – rodzinny, więc pytań zespołów takich, jak z Francji i Czech, kiedy będą mogli wrócić na Festiwal, przybywa. W 2007 r. Dorota Anna Dąbek otrzymuje Brązową Gloria Artis za piętnaście lat pracy artystycznej.

Pobierz materiał promocyjne.

Hasło Festiwalu: Otwarcie na świat

Apetyt jak zawsze rośnie w miarę jedzenia. Na co decyduje się Scena Lalkowa w takiej sytuacji? Przyjmuję formułę międzynarodową. Od 2006 r. Festiwal staje się wydarzeniem europejskim. W Kwidzynie zaczynają pojawiać się grupy i artyści niezależni m.in. z Niemiec, Holandii i Białorusi. Twórcy Festiwalu zmieniają zatem nazwę wydarzenia, jak i decydują się na to, by od tej pory prezentować spektakle w różnych językach świata.

Hasło Festiwalu: Kapitał lokalny

Czarna Sala zaczęła się kurczyć od 2005 r. Wprowadzenie nowych propozycji do programu spowodowało, że Scena Lalkowa zdecydowała się wejść głębiej w tkankę miasta. W przestrzeni publicznej pojawiły się pierwsze mobilne formy przestrzenne na wystawy oraz nowe miejsca na festiwalowej mapie wydarzeń towarzyszący. Było to możliwe dzięki lokalnemu kapitałowi – kwidzyńskim przedsiębiorcą i firmą, które zdecydowały się wesprzeć twórców Festiwalu. Wśród nich znalazła się zarówno firma VOS Cargo Logistic Poland, która użyczyła naczepę, jak i pan Adam Grządka, który najpierw udostępnił salę na klub festiwalowy, a potem stał się częścią wydarzenia aż do 2020 r.

Hasło Festiwalu: Stypendium im. Jana Wilkowskiego

W końcu Scena Lalkowa uzyskała pierwszą dotację na organizację Festiwalu. Pozwoliło to wprowadzić festiwalowe karnety dla publiczności łaknącej spotkania ze sztuką animacji, która na fali wcześniejszych doświadczeń była równie zainteresowana wydarzeniem jak media. W 2004 r. o Festiwalu rozmawiano już na falach Radia Gdańsk, jak i w gronach eksperckich ślących listy gratulacyjne do twórców programu. Umożliwiło to wypracowanie wolnych środków, które przeznaczono na ufundowanie dwóch stypendiów im. Jana Wilkowskiego. Jedno z nich otrzymała Jadwiga Sitnicka, a drugie Piotr Stec.

Pobierz program, afisz, recenzję.

Hasło Festiwalu: Za czym kolejka ta stoi?

Po udanym pilotażu widownia czekała na kolejną edycję Festiwalu. Na dzień przed rozpoczęciem wydarzenia ustawiła się wzdłuż ul. Słowiańskiej kolejka po bilety sprzedawane na Czarnej Sali. W programie znalazły się wyłącznie spektakle niezależnych teatrów z Polski, które otrzymały w ciągu ostatnich pięciu lat ważne nagrody teatralne. Odtąd twórcy Festiwalu podjęli trud wypracowania własnej tożsamości i znaku, który miał dookreślić pole zainteresowań artystów partycypujących w wydarzeniu, jak i ich widowni.

Pobierz program.

Hasło Festiwalu: Pilotaż

Zanim Festiwal ANIMO stało się kultową marką był spotkaniem grupy przyjaciół, która zdecydowała się zagrać profesjonalne spektakle za wikt i opierunek. Była to próba stworzenia formuły, która umożliwiłaby zbudowanie unikalnej atmosfery spotkań artystów z widownią na scenie i poza nią – podczas wspólnej rozmowy czy posiłku. Na fali entuzjazmu osób, które przyjęły zaproszenie aktorki pochodzącej z Kwidzyna w 2002 r., narodził się Festiwal. Tu każdy artysta chce zagrać najlepiej jak może, a widz daje się uwieść pięknej sztuce animacji.

Pobierz plakat.