LALKOWA

Jednym z celów działań Sceny Lalkowej jest popularyzacja wiedzy o teatrze lalek. Włączając się w dyskurs o znaczeniu sztuki animacji lalkowej w kulturze stowarzyszenie wydaje publikacje, które ukazują bogactwo dziedzictwa kulturowego różnych zakątków świata i wielowymiarowość przekazu spektakli lalkowych dla dorosłych. W ten sposób próbuje przywrócić należyte miejsce w obszarze sztuk scenicznych i w komunikacji społecznej dla teatru lalek.

OD DO
Galeria zdjęć 1-1

02.10.2012

"Pomimo bajek. Co warto wiedzieć o teatrze lalek"
Podstawowe informacje

Wojciech Olejnik „Pomimo bajek. Co warto wiedzieć o teatrze lalek” Scena Lalkowa im. Jana Wilkowskiego w Kwidzynie, Kwidzyn 2021, ss. 111, il. 20.


Dodatkowe informacje

Do form upowszechniających informacje o sztuce lalkarskiej Dorota Anna Dąbek dodała bloga Sceny Lalkowej. Na przestrzeni wielu lat były na nim publikowane zarówno programy Festiwalu ANIMO i informacje o wydarzeniach towarzyszących, jak i wywiady z artystami oraz artykuły z cyklu „Opowieści o teatrze lalek” (2020-2021). Ich autorem był Wojciech Olejnik, który na przestrzeni dwóch lat zaproponował wiele spojrzeń na różne oblicza teatru lalek. Zostały one zebrane i opublikowane w wydawnictwie książkowym z ilustracjami Agnieszki Szczepańskiej.

 

Fot. Tomasz Taracha

Fot. Tomasz Taracha

Fot. Tomasz Taracha

Fot. Tomasz Taracha

Galeria zdjęć 1-5

02.10.2012

„Oblicza samotności. Bruno Schulz, Franz Kafka i Samuel Beckett w polskim teatrze lalek”
Podstawowe informacje

Beata Nessel-Łukasik „Oblicza samotności. Bruno Schulz, Franz Kafka i Samuel Beckett w polskim teatrze lalek” Scena Lalkowa im. Jana Wilkowskiego w Kwidzynie, Kwidzyn 2012, ss. 120, il. 32.


Dodatkowe informacje

Książka ukazuje różne oblicza samotności, która czesto towarzyszy życiu współczesnego człowieka. Autorka opowiada o sile samotności – zarówno tej pozytywnej, jak i destrukcyjnej – przez pryzmat dzieł Schulza, Kafki oraz Becketta i losów stworzonych przez nią postaci. Nie poprzestaje jednak na literaturze, ale bada, w jaki sposób samotność bohaterów Schulza, Kafki oraz Becketta została przedstawiona w teatrze, a konkretnie w jego szczególnej formie, jaką jest teatr lalkowy dla dorosłych.

Recenzja – pobierz PDF