To artyści ze Słowacji, którzy w ramach działań Grupy Wyszehradzkiej – ANIMO V4 zagościli na VI Międzynarodowym X Festiwalu ANIMO Kwidzyn 2011. Petronela jest aktorką i reżyserką, która założyła Divadlo Neline www.neline.sk, a Miro jest scenografem i technologiem teatru lalek.

Na zaproszenie organizatorów Festiwalu ANIMO oraz przede wszystkim mieszkańców miasta, którzy bardzo cenią sobie profesjonalizm Słowaków, Petronela z Mirem prowadzą od wielu lat warsztaty przybliżające bogaty świat teatru animacji. Równocześnie Neli wystawia własne spektakle, gdy Miro prezentuje swój bogaty dorobek scenograficzny na kolejnych wystawach. Owocem długoletniej współpracy Sceny Lalkowej ze słowackimi twórcami są także cztery spektakle. Dwa z nich powstały na Słowacji („Oskar” na motywach książki „Oskara i Pani Róży” E. E. Schmitt, 2015 i „Ja som Inna”, 2017), a dwa w Polsce („Porywacze snów”, 2015 i „Podwodny Świat”, 2022).

Gośćmi z Białorusi, którzy przyjechali do Kwidzyna kilkukrotnie, był Obwodowy Grodzieński Teatr Lalek i Teatr Domowy Maria Iskustnica. Pierwszy z nich przyjeżdżał na zaproszenie stowarzyszenia w latach 2003-2012, a drugi w latach 2009-2020. Rewizyta w Grodnie Sceny Lalkowej miała natomiast miejsce w 2005 r., gdy zagrała tam spektakl „Kabaret – Sex, Twoje myśli czy manipulacja”.

Obwodowy Grodzieński Teatr Lalek odwiedził Kwidzyn po raz pierwszy w 2003 r., gdy pokazał spektakl „Królewna i Paź” w reżyserii Doroty Dąbek i Marka b. Chodaczyńskiego w dniach 26-28 maja. Kolejna wizyta odbyła się rok później, kiedy najpierw 23 maja teatr wystawił „Makbeta” i w dniach 24-28 maja „Wesoły cyrk”, a potem w dniach 17-19 listopada „Zimową bajkę”. Czwarta i piąta wizyta miała miejsce w dniach 1-4 kwietnia („Kaczątko Tim”) i we wrześniu 2008 r. („Krius i Baktus”), a ostatnia w 2012 r. (spektakl „Słoneczko i Bałwanki”).

W 2009 r. do Kwidzyna powróciła była aktorka Obwodowego Grodzieńskiego Teatru Lalek, Lazareva Maryna, która założyła Teatr Domowy Maria Iskustnica. Występowała z autorskimi spektaklami z mężem Leonidem Narkun i ich trzema córkami na Festiwalu ANIMO, podczas Dobranocek Teatralnych czy Generacji Kreatywnych aż do 2021 r.

Dorota Anna Dąbek, prezes stowarzyszenia, był współzałożycielką Unii Teatr Niemożliwy, z którą Scena Lalkowa współpracowała od początku swojego istnienia. Spektakle Unii były prezentowane podczas edycji Festiwalu ANIMO aż do 2015 r. Natomiast artyści związani ze Sceną angażowali się w realizację festiwalu Unii „Lalka tez Człowiek” od 2006 r. Jednak najważniejszym wspólnym projektem był udział w programie „Teatr Polska” w 2013 r.

W ramach I Międzynarodowego Festiwalu Teatru Lalek dla Dorosłych „Lalka też Człowiek”. Scena Lalkowa pokazała „Szopkę Bożonarodzeniową”, a następnie wspierała Unię merytorycznie, technicznie i promocyjnie w organizacji Festiwalu aż do 2017 r.

W 2013 r. spektakl „Drugi Pokój” w reżyserii Doroty Anny Dąbek wyprodukowany przez Unię był prezentowany w ramach programu Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego „Teatr Polska”. Było to działanie mające na celu „popularyzowanie sztuki teatralnej oraz eliminowanie barier ekonomicznych w dostępie do teatru, zwłaszcza w miejscowościach oddalonych od głównych ośrodków kulturalnych.”